
In het gezin Bhamra worden de voorbereidingen getroffen voor het aanstaande huwelijksfeest van dochter Pinky met haar vriend Teetu. Jongste dochter Jess is bezig met andere zaken. In plaats van eten te koken voetbalt ze liever met haar vrienden in het park.
Als Jules, een blond meisje, Jess heeft zien spelen in het park, weet ze Joe, de coach van het vrouwenvoetbalteam Hounslow Harriers, ervan te overtuigen haar een kans te geven te laten zien wat ze kan. Joe is vol lof over Jess en ze wordt opgenomen in het team.
Wanneer de moeder van Jess haar dochter toevallig in het park, helemaal onder de modder, met de jongens ziet voetballen verbiedt ze haar dochter dat nog eens te doen. Door het vertellen van allerlei leugentjes ziet Jess toch kans te blijven voetballen, maar ook hier geldt: al is de leugen nog zo snel, de waarheid...
Wanneer ze bij een wedstrijd in Duitsland een intiem moment heeft met trainer Joe, en Jules dat ziet, wordt die vriendschap ook behoorlijk op de proef gesteld. Jess probeert haar vriendschap met Jules te herstellen maar die wil daar niets van weten.
Als Jess daarna ook nog betrapt wordt door haar vader bij het kussen van Joe, beseft ze dat voetballen er niet meer inzit.
De datum voor de bruiloft van haar zus, valt op dezelfde dag waarop Jess een beslissende finale moet spelen. Joe vertelt haar dat er een Amerikaanse scout aanwezig zal zijn om te kijken naar het spel van Jules en dat van haar. Dat vormt een enorm dilemma, want Jess wordt nu heen en weer geslingerd tussen voetbal, familie en vriendschap.
Tijdens de bruiloft is vader Bhamra geraakt door het geluk van zijn ene dochter, maar ook door het verdriet van zijn andere dochter. Hij realiseert zich dat Jess op deze belangrijke dag heeft gekozen voor haar familie. Hij laat Jess gaan als zij belooft na de wedstrijd meteen weer terug te komen.
Jess legt haar ruzie bij met Jules en samen gaan ze het speelveld op. De wedstrijd wordt gewonnen en de scout biedt hun beide een voetbalbeurs aan in Amerika.
Bend it like Beckham is een film waarin op een zeer duidelijke manier het cultuurprobleem wordt duidelijk gemaakt tussen India en Engeland. Het ene moment gebeurt dit met veel humor, maar soms is een kritische ondertoon te vinden. De film kiest echter geen partij. Zowel de Indiase als de Britse cultuur komen met veel vooroordeel in de spotlights. Soms lijdt dit tot hilarische of gevoelige momenten, maar soms lijdt de overdaad aan stereotypen ook tot irritatie. Toch gaat de film nooit te ver en wordt hij nooit echt beledigend voor één van beide culturen.
Je hoeft absoluut geen voetballiefhebber te zijn om te genieten van deze film.